Czynnik, który determinował w ostatnich godzinach zachowania się dolara, czyli wyraźny wzrost rentowności długoterminowych obligacji rządu USA, po tym, jak administracja prezydenta Obamy dogadała się z Kongresem ws. przedłużenia ulg podatkowych, zaczął pomału gasnąć.

W środę złoty nie przestał się osłabiać względem głównych walut. Frank kosztował już 3,10 zł. Za granicą inwestorzy pozbywali się amerykańskich obligacji oraz metali szlachetnych.

W grudniu eksperci spodziewają się spadku płynności na rynku walutowym i długu. Ich zdaniem zarówno złoty, jak i dług pozostaną w tym okresie stabilne. Złoty osłabił się w nocy z wtorku na środę, ale w ciągu dnia poruszał się w stabilnym przedziale 4,04-4,06 za euro.

Złoty w środę osłabił się do głównych walut, podążając w ślad za spadkiem kursu EUR/USD. O godzinie 17:44 za dolara trzeba było zapłacić 3,0556 zł, za euro 4,0389 zł, natomiast za szwajcarskiego franka 3,0935 zł. Dzień wcześniej na zamknięciu dnia kursy tych walut kształtowały się odpowiednio na poziomach 3,0281 zł, 4,0190 zł i 3,0678 zł.

Za nami kolejna sesja europejska, w której żadna ze stron nie mogła uzyskać wyraźnej przewagi, co zakończyłoby się większymi zmianami w ogólnej sytuacji. Na rynek napłynęły jedynie dane o dynamice produkcji przemysłowej z Niemiec, która wbrew oczekiwaniom wyniosła 2,9% m/m (spodziewano się 1,1%).

Złoty traci do głównych walut światowych przez rosnące obawy, że deficyt budżetowy osiągnie poziom ponad 8 proc. w tym roku. Euro umocniło się dziż do złotego o 1,1 proc. osiągając poziom 4,0650, dolar o 1,7 proc. osiągając poziom 3,0800, a frank o 1,3 proc. osiągając poziom 3,1120.

Po przebiciu poziomu 4,05 zł za euro polska waluta może w trakcie środowej sesji nadal tracić. Dla inwestorów niezmiennie od tygodni kluczowe są informacje o kondycji fiskalnej krajów strefy euro. Ograniczenie podaży na pierwotnym rynku długu sprzyja niskiej aktywności wśród graczy.

Wzrost rentowności 5-10 letnich papierów w USA i w mniejszym stopniu w EUR pomogły dolarowi. Polskie obligacje nie poddają się tym spadkom, co spowodowało zawężenie 50-10 letniego spreadu do Bunda do poziomu najniższego od maja.

Porozumienie pomiędzy administracją prezydenta Obamy a Republikanami w sprawie przedłużenia na najbliższe dwa lata okresu obowiązywania ulg podatkowych (m.in. od dywidend i zysków kapitałowych) wprowadzonych jeszcze za prezydentury George’a W. Busha, zostało we wtorek wykorzystane jako skuteczny pretekst do wywindowania cen akcji i surowców na dawno nie oglądane poziomy. Były to jednak miłe złego początki.

Wczorajsza sesja europejska charakteryzowała się mieszanymi nastrojami, co było widoczne w zachowaniu głównej pary. Jej kurs próbował przebić się zarówno przez poziom 1,34, jak i spaść poniżej 1,33.